Το νομικό πλαίσιο αποτελεί σημαντικό εργαλείο και οδηγό της ενασχόλησης με τη διαμεσολάβηση στην πράξη.

Η διαμεσολάβηση στην Ελλάδα θεσπίστηκε με το ν.3898/2010 περί της διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις σε εκτέλεση της Οδηγίας 52/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 2008 για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις.

Η ΕΕ αναγνωρίζοντας τη χρησιμότητα και τη σπουδαιότητα της διαμεσολάβησης έκρινε σκόπιμη την εφαρμογή της σε όλα τα κράτη-μέλη. Αφού κατέγραψε τα υφιστάμενα νομικά πλαίσια των κρατών-μελών, ξεκίνησε διαδικασία ομογενοποίησης των υφιστάμενων νομικών πλαισίων της διαμεσολάβησης ανά την Ευρώπη με τη Συνάντηση του Τάμπερε το 1999.  Μετά από διεργασίες θέσπισε το 2008 την Οδηγία 52/2008 η οποία διαμορφώνει πλαίσιο για τη διαδικασία της διαμεσολάβησης αφήνοντας παράλληλα μεγάλο περιθώριο αυτονομίας στα κράτη μέλη ως προς την εφαρμογή της.

Διατυπώνει ενιαίο ορισμό για τη διαμεσολάβηση και δίνει 5 βασικές κατευθύνσεις στον εθνικό νομοθέτη:

  1. η προσφυγή στη διαμεσολάβηση θα μπορεί να προταθεί από τους δικαστές αλλά θα παραμένει προαιρετική.
  2. προβλέπεται η εμπιστευτικότητα της διαδικασίας.
  3. η διαδικασία θα επιφέρει αναστολή του χρόνου παραγραφής.
  4. η συμφωνία που θα προκύπτει από διαμεσολάβηση μπορεί να αποτελεί εκτελεστό τίτλο.
  5. ορίζει υποχρεωτική την ειδική εκπαίδευση διαμεσολαβητών

Η διαδικασία από την ΕΕ προώθησης της διαμεσολάβησης δεν σταματάει εδώ. Η ΕΕ σκοπεύει να ακολουθήσει περαιτέρω διαδικασία εναρμόνισης/ενοποίησης των νομικών πλαισίων όλων των κρατών μελών.

 

© 2014 Ινστιτούτο Κατάρτισης Διαμεσολαβητών Λάρισας